Ένα από τα πιο δυσεπίλυτα προβλήματα ήταν...
Στη σύγχρονη φυσική, ένα από τα πιο δυσεπίλυτα προβλήματα ήταν η συνύπαρξη "δύο πλευρών" της πραγματικότητας, όπως αυτή
εμφανίζεται στις πιο μικροσκοπικές διαστάσεις και από την άλλη πλευρά, όπως αυτή εμφανίζεται στις πιο μεγάλες διαστάσεις. Η φυσική που περιγράφει τον κόσμο
στις πιο μικροσκοπικές διαστάσεις του, μοιάζει χωρίς γέφυρα με τη φυσική που περιγράφει τον κόσμο στις ορατές μας διαστάσεις. Για την περιγραφή της πρώτης
(των σωματιδίων), εμφανίζεται καθοριστική η ποσότητα που συνοψίζεται από τη σταθερά του Πλανκ και συμβολίζεται με το γράμμα h. Για τον κόσμο των μεγάλων
σωμάτων και για την περιγραφή του κόσμου σαν σύνολο, εμφανίζεται στη σύγχρονη φυσική πιο καθοριστική η σταθερά της βαρυτικής έλξης G. Η σταθερή τιμή της
μέγιστης ταχύτητας του φωτός, που τη συμβολίζει το γράμμα c εμφανίζεται ρυθμιστική και στις δύο περιπτώσεις, όμως πιο καθοριστικά σε φαινόμενα του
μικρόκοσμου. Αυτό το διχαστικό πρόβλημα της σύγχρονης φυσικής προέκυψε επειδή δεν είχε προηγηθεί μια ορθολογική ερμηνεία της ενότητας του κόσμου, ενώ τα
σώματα θεωρήθηκαν εντελώς διαφορετικά στην ουσία τους από τις φυσικές δυνάμεις. Στο μικροσκοπικό κόσμο, τα σωματίδια (εκτός απ' ότι το καθένα συγκρούεται με
κάποιο άλλο και αντιδρά ως σώμα), η ύπαρξή τους προκύπτει από την ταχύτερη ταλάντωση μιας κοινής ποσότητας. Η ύπαρξή τους δεν είναι μόνο αποτέλεσμα της
σύνδεσής τους με άλλα σωματίδια, εξωτερικά και από απόσταση (και με εφαρμογή δυνάμεων από πολλές κατευθύνσεις). Τα σωματίδια κινούνται με υψηλότερες
ταχύτητες και ενεργούν μεταξύ τους σε μικρότερα χρονικά διαστήματα. Αγγίζουν πάντα τα ίδια βαρετά σωματίδια, ίδια με τον εαυτό τους, για να πετύχουν κάποιες
σύντομες σχέσεις, στα πιο σύντομα χρονικά περιθώρια και κάπως παγιδεύονται στη μικρότερη περιοχή της φύσης. Κυρίως όμως, η ύπαρξη και η κίνησή τους
εξαρτώνται καθοριστικά από τον εξαιρετικά γρήγορο ρυθμό που μεταβάλλεται μια σταθερή ποσότητα και από κινήσεις, που δεν γίνονται από την απουσία εμποδίων
(όπως συμβαίνει στον ορατό και Νευτώνειο κόσμο μας). Αντίθετα, έχουν κινήσεις που παράγονται με αντίσταση μίας σταθερής ποσότητας (δηλαδή ελεύθερου χώρου)
και επηρεάζονται από κυματικές διαταραχές. Με άλλα λόγια, η κυματική κίνηση αλλάζει θεαματικά το περιβάλλον στο μικροσκοπικό κόσμο και προκαλεί φαινόμενα
που δεν παρατηρούμε στη φύση των μεγάλων σωμάτων (ή τα παρατηρούμε όπως τυχαία και όχι ουσιαστικά για τη δομή της φύσης).
(...)
Αυτό που ονομάζουμε δομή και μορφή σε ένα πράγμα ξεκινάει από μια ρύθμιση των ενεργειακών μεταβολών. Αφού η ενεργειακή
ποσότητα του χώρου είναι η ίδια και ταυτόχρονη προς όλους τους υλικούς φορείς, επομένως κάθε μεταβολή σε αυτή την ποσότητα αρχίζει να γίνεται το ίδιο
γρήγορη, με τις ίδιες αυξομειώσεις ενέργειας, στα ίδια χρονικά διαστήματα και ρυθμούς και με τα αντίστοιχα μήκη για ολόκληρο τον υλικό κόσμο, ανεξάρτητα από
τη σχετική κίνηση των σωμάτων εξωτερικά προς τα άλλα. Η αναδημιουργία της φύσης γίνεται με κυματικό τρόπο και με φαινόμενα σε μικροσκοπικά μήκη και σχεδόν
με την ταχύτητα του φωτός. Πώς η κβαντική φυσική του μικρόκοσμου ενώνεται με τη Νευτώνεια φυσική του μακρόκοσμου; Εν ολίγοις, επειδή ο χώρος είναι μια κοινή
ποσότητα ενέργειας και δεδομένου ότι τα δομικά στοιχεία είναι ταλαντώσεις αυτής της κοινής ποσότητας, εξ ου και ο μεγάλης κλίμακας κόσμος (σώματα μεγάλων
διαστάσεων) συνδέεται άρρητα με τις μικρές ποσότητες (των δομικών στοιχείων στις μικροσκοπικές διαστάσεις). Μπορεί κάποιος άλλος να απαντήσει τόσο σύντομα
και απλά και χωρίς παράδοξα φαινόμενα;
(...)
Προσαρμοσμένα αποσπάσματα
από τις πραγματείες:
Complete Universe, Dynamic Space, Wave Phenomena. How the natural laws and forces are applied. The fundamental concepts for a rational
Cosmology (Cosmonomy)
|SET|
ISBN 978-618-85170-1-1, |A| ISBN
978-618-85170-2-8, |B| ISBN 978-618-85170-3-5, ©2021
ΤΟ (ΠΛΗΡΕΣ) ΣΥΜΠΑΝ ΚΑΙ Ο
ΔΥΝΑΜΙΚΟΣ (ΚΕΝΟΣ) ΧΩΡΟΣ. Οι θεμελιώδεις σκέψεις και σχέσεις για την ερμηνεία της φύσης.
ISBN
978-960-9504-68-3 ©2012, ISBN 978-618-85170-4-2 ©2023